هنگامى كه پنهانى و نهانى چون هويدا يارىمان كن و پناهمان ده از شرّ وسوسهء شيطان ، آن راهزن طريق انسانى و راهبر دوستان خويش به دره‌هاى ژرف طبيعت ظلمانى ، ما را به راه راست هدايت فرما كه برزخيت كبرى و مقام جمع اسماى حسناست . « 1 » خدايا ؛ درود بىپايان فرست بر مبدأ و غايت ظهور و صورت و مادهء اصل نور ( كه هيولاى اولى است ) و هم او برزخ كبراست چنانچه [ دَنى ] نزديك شد پس تعينات را رها كرد [ فَتَدلّى ] و خراميد [ فكانَ قابَ قَوسَيْنِ ] پس در جايگاه يك كمان كامل با دو قوس وجود و تكميل دايرهء غيب و شهود قرار گرفت [ أو أدْنى ] يا نزديكتر از آنكه همان مقام عماء است ، بلكه در آن جايگاه هيچ مقامى نيست - بنا بر اصح نظريات - ( عنقا شكار كس نشود دام بازگير ) . « 2 » و خدايا ؛ درود فرست بر آل او كه ظهور الهى را گشايشگر و نور الهى را نمايانگرند بلكه نورٌ على نور هم ايشانند ، ريشه و شاخهء درخت مباركهء زيتون و سدرة المنتهى [ درختى در بالاترين مكان بهشت ] هم اوست « 3 » و هم او جنس و فصل كوْن جامع و حقيقت كليه است . « 4 » مخصوصاً درود بر آن كسى كه ولايت محمديه را به نهايت رسانده ، فيضهاى احمدى را پذيرفته ( قبض كرده ) ، با وصف ربوبيت الهى پديدار شود چنانچه پدرانش با عبوديت آشكار شدند ، چرا كه عبوديت حقيقتى است كه كُنه آن ربوبيت است . آنكه خدا را در مُلك و ملكوت جانشين و ائمهء كجاوهء جبروت را پيشوا ، احديت اسماء الهى را

--> ( 1 ) - مقام برزخيت كبرى كه مقامى بين احديت صِرف و كثرت امكانى است ، مقامى است كه در آن ولايت كلى حاصل . مىشود . اين مقام با قرب فرايض حاصل شده و عبدْ سمع و بصر حق مىشود ، چنين مقامى نهايت معراج رسول اكرم ( ص ) بوده و براى ديگران به تبع آن حضرت حاصل مىشود . ( 2 ) - در حديثى از رسول اكرم ( ص ) آمده است كه خداوند قبل از آنكه مخلوقات را بيافريند در عماء بود ، و دربارهء معناى آن احتمالات زيادى آمده است كه يكى از آنها اين است كه در حجاب اسماء ذاتى بود . ( 3 ) - اينكه صفت مفرد براى ائمهء اطهار آمده است با توجه به تعبيرات لفظى است نه معنى . ( 4 ) - كوْن جامع عالَمى است كه مقام احديت جمع اسماء غيبى و شهودى است ، و تعبير ديگرى از انسان كامل است كه همه حضرات را در خود جمع كرده است .